سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
273
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
دندان زائد را در قبال جنايت بر آن قلع نموده و مىكنند . قوله : فالارش : مقصود ارش مدّتى است كه صبى بىدندان بوده . قوله : و لا ناب : دندان ناب يعنى نيش چهارتا است دوتا بالا كه هركدام پهلوى رباعيّه واقع مىباشند منتهى يكى در سمت راست و ديگرى در جانب چپ و به همين قياس در پائين . قوله : بل الحكومة فيهما : ضمير در [ فيهما ] به دو فرض [ اصليّه در مقابل زائده و زائده در قبال زائده كه محلّشان با هم متفاوت است ] راجع مىباشد . متن : ( و كلّ عضو وجب القصاص فيه لو فقد انتقل الى الدية ) لأنها قيمة العضو حيث لا يمكن استيفاؤه . فرع شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : هرعضويكه در آن قصاص ثابت است اگر مفقود بود به ديه منتقل مىشود . مؤلف گويد : مقصود اين است كه اگر جانى عضوى را كه قصاص در آن ثابت است از مجنى عليه از بين برد و در قبال خود فاقد آن عضو بود بر وى لازمست ديه عضو را بپردازد . شارح ( ره ) مىفرماين : دليل آن اين است كه ديه قيمت عضو مزبور بوده كه در صورت عدم امكان استيفاء و ممكن نبودن قصاص بايد پرداخته شود .